Davanje privrednog društva fizičkom licu – direktoru koji je u radnom odnosu u tom društvu i koji je istovremeno i investitor

Davanje privrednog društva fizičkom licu – direktoru koji je u radnom odnosu u tom društvu i koji je istovremeno i investitor

 

„Porez na dohodak građana plaćaju fizička lica koja ostvaruju prihod, i to na prihode iz svih izvora, sem onih koji su posebno izuzeti, saglasno odredbama čl. 1. i 2. Zakona o porezu na dohodak građana („Sl. glasnik RS“, br. 24/2001, 80/2002, 80/2002 – dr. zakon, 135/2004, 62/2006, 65/2006 – ispr., 31/2009, 44/2009, 18/2010, 50/2011, 91/2011 – odlukaUSi 7/2012 – usklađeni din. izn. – dalje: Zakon).

Prihodi fizičkog lica koji su predmet oporezivanja porezom na dohodak građana, oporezuju se bilo da su ostvareni u novcu, naturi, činjenjem ili na drugi način (član 3. stav 2. Zakona).

• Sa stanovišta oporezivanja prihoda fizičkih lica, pod zaradom u smislu Zakona, smatra se zarada koja se ostvaruje po osnovu radnog odnosa, definisana zakonom kojim se uređuju radni odnosi i druga primanja zaposlenog (član 13. stav 1. Zakona).

Prema odredbi člana 14. stav 1. Zakona zaradom u smislu ovog zakona smatraju se i primanja u obliku bonova, novčanih potvrda, akcija, osim akcija stečenih u postupku svojinske transformacije, ili robe, činjenjem ili pružanjem pogodnosti, opraštanjem duga, kao i pokrivanjem rashoda obveznika novčanom nadoknadom ili neposrednim plaćanjem.

Osnovicu poreza na zaradu iz stava 1. predstavlja:

  1. nominalna vrednost bonova, novčanih potvrda i akcija;
  2. cena koja bi se postigla prodajom robe na tržištu;
  3. naknada koja bi se postigla na tržištu za uslugu, odnosno pogodnost koja se čini obvezniku;
  4. novčana vrednost pokrivenih rashoda,

uvećane za obaveze javnih prihoda koje iz zarade plaća zaposleni (član 14. stav 2. Zakona).

Ako nadležni poreski organ oceni da je utvrđena cena, odnosno naknada iz stava 2. tač. 2) do 4) ovog člana niža od one koja se može postići na tržištu, saglasno stavu 3. tog člana Zakona utvrdiće tu cenu, odnosno naknadu u visini koja bi se mogla postići na tržištu.

Osnovica poreza na zarade utvrđena na način iz st. 2. do 4. ovog člana umanjuje se za novčana plaćanja koja zaposleni vrše poslodavcu u vezi sa ostvarenim primanjem iz stava 1. ovog člana (član 14. stav 5. Zakona).

Saglasno navedenim zakonskim odredbama, primanje zaposlenog od poslodavca kojim se, bez obzira na vrstu pravnog posla na osnovu koga se ostvaruje to primanje, vrši pokrivanje rashoda obveznika novčanom nadoknadom ili neposrednim plaćanjem, smatra se zaradom u smislu odredbe člana 14. Zakona.

Imajući u vidu navedene zakonske odredbe kao i navode u predmetnom slučaju, kad je privredno društvo glavni izvođač radova i sufinansijer u izgradnji objekta istovremeno i poslodavac fizičkom licu koje obavlja poslove direktora koji je zasnovao radni odnos u tom privrednom društvu i koje je investitor izgradnje objekta (na kome je glavni izvođač radova i sufinansijer privredno društvo-poslodavac), i to fizičko lice je predmetnom privrednom društvu (svom poslodavcu) kao glavnom izvođaču radova i sufinansijeru izgradnje objekta, saglasno osnovnom ugovoru i aneksima isplatilo naknadu za „sve izvedene radove u iznosu po konačnom obračunu gradnje“, s tim da ni po kojoj vrsti pravnog posla nije naknadilo i troškove koje je privredno društvo – poslodavac snosio na teret svojih sredstava po osnovu uplata izvršenih „Direkciji za građevinsko zemljište“ po osnovu plaćanja naknade za uređenje građevinskog zemljišta, elektrodistribuciji i JKP elektrane, takvo davanje privrednog društva – poslodavca predstavlja primanje fizičkog lica po osnovu pokrivanja rashoda fizičkog lica – zaposlenog, te podleže oporezivanju porezom na zaradu saglasno čl. 13. do 16. Zakona.

• Sa stanovišta godišnjeg poreza na dohodak građana, fizička lica koja su u kalendarskoj godini ukupno ostvarila dohodak veći od zakonom propisanog neoporezivog iznosa iz stava 1. člana 87. Zakona, obveznici su i godišnjeg poreza na dohodak građana. Predmet oporezivanja ovim dodatnim porezom je godišnji zbir oporezivih prihoda iz stava 2. tog člana Zakona. U osnovicu godišnjeg poreza na dohodak građana ulazi ukupan prihod fizičkog lica ostvaren odnosno isplaćen, po nekom od osnova iz stava 2. člana 87. Zakona, u kalendarskoj godini za koju se utvrđuje godišnji porez, umanjen za plaćeni porez i doprinose za obavezno socijalno osiguranje na te prihode i neoporezivi iznos dohotka za tu kalendarsku godinu za koju se utvrđuje godišnji porez. Kada fizičko lice ostvari prihod iznad utvrđenog neoporezivog iznosa za kalendarsku godinu, dužan je da kao poreski obveznik u zakonom propisnom roku nadležnom poreskom organu podnese poresku prijavu na Obrascu PPDG-5 – Poreska prijava za utvrđivanje godišnjeg poreza na dohodak građana za ___ godinu.

• Shodno navedenom poslodavac je kao isplatilac prihoda dužan da poreskom obvezniku – zaposlenom, izda potvrdu o bruto iznosu zarade (kao i o oporezivom prihodu, olakšicama, plaćenim doprinosima za obavezno socijalno osiguranje i plaćenom porezu) koje je zaposleni ostvario u određenom poreskom periodu (član 106. Zakona). Okolnost da je poslodavac obračunao i platio porez i doprinose na predmetni iznos zarade postupajući po rešenju poreskog organa (donetog u postupku poreske kontrole poreskog obveznika), kao poreskog upravnog akta kojim poreski organ rešava o pojedinim pravima i obavezama poreskog dužnika iz poreskopravnog odnosa, nije od značaja za utvrđivanje i plaćanje poreza na zaradu po odbitku, kao načina oporezivanja zarade.

• Pored toga, isplatilac prihoda, u predmetnom slučaju pravno lice, kao poreski platac, Poreskoj upravi podnosi pojedinačnu poresku prijavu na Obrascu PPP – Pojedinačna poreska prijava o obračunatom i plaćenom porezu i doprinosima za obavezno socijalno osiguranje po odbitku na teret primaoca prihoda, konkretno zaposlenog, gde iskazuje podatak koji se odnosi na zaradu na koju je obračunat i plaćen porez i doprinosi za obavezno socijalno osiguranje u kalendarskoj godini (uključujući i onaj deo zarade za koji je rešenjem nadležnog poreskog organa utvrđena obaveza u postupku poreske kontrole).

• Ukoliko se vodi upravni spor protiv akta poreskog organa donetog u određenom poreskopravnom odnosu, poreski organ će u vezi s tim postupiti shodno odredbama Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji („Sl. glasnik RS“, br. 80/2002, 84/2002 – ispr., 23/2003 – ispr., 70/2003, 55/2004, 61/2005, 85/2005 – dr. zakon, 62/2006 – dr. zakon, 63/2006 – ispr. dr. zakona, 61/2007, 20/2009, 72/2009 – dr. zakon, 53/2010, 101/2011 i 2/2012 – ispr.).

• Poreska uprava, saglasno načelu fakticiteta, u svakom pojedinačnom slučaju utvrđuje sve činjenice koje su od značaja za opredeljenje poreskog tretmana prihoda, prema članu 9. Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji.“

Mišljenje Ministarstva finansija br. 413-00-187/2012-04 od 11.06.2012. godine