Zasnivanje radnog odnosa sa pripravnikom

Zasnivanje radnog odnosa sa pripravnikom

 

„Saglasno članu 47. stav 1. Zakona o radu („Sl. glasnik RS“, br. 24/2005 i 61/2005 – dalje: Zakon) propisano je da poslodavac može da zasnuje radni odnos sa licem koje prvi put zasniva radni odnos, u svojstvu pripravnika, za zanimanje za koje je to lice steklo određenu vrstu i stepen stručne spreme, ako je to kao uslov za rad na određenim poslovima utvrđeno zakonom ili pravilnikom.

Polazeći od navedene odredbe Zakona, radni odnos u svojstvu pripravnika može da zasnuje lice koje je steklo određenu vrstu i stepen stručne spreme i ako je obavljanje pripravničkog staža kao uslov za rad na određenim poslovima utvrđeno zakonom ili pravilnikom o organizaciji i sistematizaciji poslova kod poslodavca.

Članom 201. stav 2. Zakona, utvrđeno je da poslodavac može da zaključi ugovor o stručnom osposobljavanju sa nezaposlenim licem, radi obavljanja pripravničkog staža i polaganja stručnog ispita, kad je to zakonom, odnosno pravilnikom predviđeno kao poseban uslov za samostalan rad u struci.

Prema tome, navedenim članom data je mogućnost da se nezaposleno lice bez zasnivanja radnog odnosa osposobljava za samostalan rad u struci radi obavljanja pripravničkog staža i polaganja stručnog ispita, zaključivanjem ugovora o stručnom osposobljavanju.

Zakon ne poznaje termin radni staž niti propisuje šta se smatra radnim iskustvom.

Pod radnim iskustvom podrazumeva se vreme provedeno na radu na poslovima koji su uslov za zasnivanje radnog odnosa.

Radno iskustvo se ne upisuje u radnu knjižicu i može da se dokazuje potvrdom od poslodavca.

Prema tome, pod radnim iskustvom na određenim poslovima se podrazumeva vreme provedeno na radu na tim poslovima, nezavisno od toga da li je to iskustvo stečeno zasnivanjem radnog odnosa (ugovor o radu) ili na osnovu ugovora o stručnom osposobljavanju.“

Mišljenje Ministarstva rada i socijalne politike br. 011-00-1129/2008-02 od 05.02.2008. godine