Plaćanje PDV u slučaju kada obveznik vrši prenos imovine kao ulog

Plaćanje PDV u slučaju kada obveznik vrši prenos imovine kao ulog

„Kada obveznik PDV vrši prenos dela imovine kao ulog, smatra se da promet dobara i usluga nije izvršen ako predmetni deo imovine predstavlja poslovnu celinu čijim prenosom se sticaocu omogućava samostalno obavljanje delatnosti, a prenosiocu je, u momentu prenosa, onemogućeno da obavlja tu delatnost, uz ispunjenje ostalih propisanih uslova: da je sticalac predmetnog dela imovine obveznik PDV, odnosno da tim prenosom postaje obveznik PDV i da sticalac imovine nastavlja da obavlja istu delatnost koju je obavljao prenosilac. Naime, kada obveznik PDV vrši prenos dela imovine kao ulog koju, u konkretnom slučaju, čini poslovna zgrada koju obveznik PDV koristi za iznajmljivanje, PDV se ne obračunava i ne plaća pod uslovima: da je privredno društvo – sticalac imovine obveznik PDV, odnosno da tim prenosom postaje obveznik PDV, da nastavlja da obavlja istu delatnost koju je obavljao prenosilac imovine, kao i da u momentu prenosa prenosilac nema mogućnost iznajmljivanja drugih objekata.

* * *

Odredbama člana 3. Zakona o porezu na dodatu vrednost („Sl. glasnik RS“, br. 84/2004, 86/2004 – ispr., 61/2005, 61/2007, 93/2012, 108/2013, 6/2014 – usklađeni din. izn., 68/2014 – dr. zakon, 142/2014 i 5/2015 – usklađeni din. izn. – dalje: Zakon) propisano je, da su predmet oporezivanja PDV isporuka dobara i pružanje usluga koje poreski obveznik izvrši u Republici uz naknadu, u okviru obavljanja delatnosti, kao i uvoz dobara u Republiku.

Promet dobara, u smislu ovog zakona, a u skladu sa odredbom člana 4. stav 1. Zakona, je prenos prava raspolaganja na telesnim stvarima (dalje: dobra) licu koje tim dobrima može raspolagati kao vlasnik, ako ovim zakonom nije drukčije određeno.

Kod prenosa celokupne ili dela imovine, sa ili bez naknade, ili kao ulog, isporuka svakog dobra u imovini koja se prenosi smatra se posebnim prometom (član 4. stav 8. Zakona).

Odredbom člana 6. stav 1. tačka 1) Zakona propisano je, da se smatra da promet dobara i usluga, u smislu ovog zakona, nije izvršen kod prenosa celokupne ili dela imovine, sa ili bez naknade, ili kao ulog, ako je sticalac poreski obveznik ili tim prenosom postane poreski obveznik i ako produži da obavlja istu delatnost.

Delom imovine iz stava 1. tačka 1) ovog člana smatra se celina kojom se omogućava samostalno obavljanje delatnosti sticaoca dela imovine (član 6. stav 2. Zakona).

Kod prenosa celokupne ili dela imovine iz stava 1. tačka 1) ovog člana smatra se da sticalac stupa na mesto prenosioca (član 6. stav 3. Zakona).

Saglasno odredbama člana 3. stav 1. Pravilnika o utvrđivanju prenosa celokupne ili dela imovine, sa ili bez naknade, ili kao ulog, kod kojeg se smatra da promet dobara i usluga nije izvršen („Sl. glasnik RS“, br. 118/2012 – dalje: Pravilnik), prenos dela imovine kod kojeg se, u smislu člana 6. stav 1. tačka 1) Zakona, smatra da promet dobara i usluga nije izvršen je prenos dela imovine kao poslovne celine kojom se omogućava samostalno obavljanje delatnosti sticaoca tog dela imovine kod:

  1. statusne promene privrednog društva, u skladu sa zakonom kojim se uređuju privredna društva;
  2. prodaje, ulaganja, odnosno besteretnog davanja;
  3. nasleđivanja.

Poslovnom celinom, u smislu stava 1. ovog člana, smatra se celina kojom se omogućava samostalno obavljanje delatnosti sticaoca, a čijim je prenosom u momentu prenosa onemogućeno prenosiocu da obavlja tu delatnost (stav 2. istog člana Pravilnika).

Prema odredbi člana 4. Pravilnika, kod prenosa celokupne imovine iz člana 2. stav 1. tačka 3), odnosno dela imovine iz člana 3. stav 1. tačka 2) ovog pravilnika prodajom, ulaganjem, odnosno besteretnim davanjem, smatra se da promet dobara i usluga nije izvršen nezavisno od toga da li se imovina ili njen deo prenosi u redovnom prometu ili u postupku likvidacije, odnosno stečaja poreskog obveznika.“

Mišljenje Ministarstva finansija, br. 430-00-89/2015-04 od 13.05.2015. godine

Možda vas interesuje